ਪਿਰੋਏ

ਇਕ ਘੜੀ ਉਹ ਪਿਆ ਉਡੀਕਦਾ ਹਾਂ, ਜਦ ਛੱਡ ਦਿਆਂ ਸਭ ਹੀ ਜ਼ੋਰ, ਛੱਡ ਕੇ ਅਵਾਜ਼ ਪੱਤਿਆਂ ਦੀ ਨੂੰ, ਹੋਵੇ ਨਾ ਰਤਾ ਵੀ ਸ਼ੋਰ। ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਲੁਕਾਈਏ ਨਾ ਕਿਸੇ ਕੋਲੋਂ, ਸਾਡੇ ਦੋਹਾਂ ਚੋਂ ਕਿਹੜਾ ਕੋਈ ਚੋਰ! ਸਾਡੇ ਹਾਣ ਦਾ ਸਾਰਾ ਇਹ ਜੰਗਲ ਹੈ ਬੱਸ, ਤੇ ਚਮਕਦਾ ਚੰਨ ਚਕੋਰ। ਇੱਕ ਮੈਂ ਹੋਵਾਂ ਇੱਕ ਸੰਤ ਉਹ ਵੱਡਾ, ਤੀਜਾ ਵਿਚ ਹੋਵੇ ਨਾ ਹੋਰ, ਅਸੀਂ ਬੇਫ਼ਿਕਰੇ ਜਿਹੇ ਤੁਰੇ ਜਾਈਏ, ਜਿਉੰ ਗੋਬਿੰਦ ਤੇ ਰਾਣਾ ਭਬੋਰ।