ਪਿਰੋਏ

ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਉੱਡ ਗਏ ਖੰਭ ਲਗਾ ਕੇ ਸੋਚਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਪੋਟਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਛੂਹ ਨਾ ਪਾਏ ਡੂੰਘੀਆਂ ਪੁੱਜੀਆਂ ਖੋਜਾਂ ਨੂੰ _ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਚਾਨਣ ਦੀਆਂ ਚਿਹਰੇ ਲਿਆ ਕੇ ਨੂਰ ਬੜਾ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ, ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਰੱਖਣ ਅੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਰੂਰ ਬੜਾ ਅੰਬਰ ਆਪ ਪੁਗਾਵਣ ਆਵੇ ਉੱਚੇ ਮਨ ਦੀਆਂ ਲੋਚਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਉੱਡ ਗਏ ਖੰਭ ਲਗਾ ਕੇ ਸੋਚਾਂ ਨੂੰ _ ਚੁੱਪਚਾਪ ਬਹਿ ਕੇ ਕੁਦਰਤ ਸੁਣਦੀ ਗੁਣਗੁਣਾਉਂਦਿਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਥੱਕਦੇ ਨਹੀਂ, ਇਸ ਬਾਗ ਚ ਲੱਗੇ ਫੁੱਲ ਸਲਾਹੁੰਦਿਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਬਦ ਨੇ ਮਰਹਮ ਵਾਂਗਰ ਛੂੰਹਦੇ ਹਿਰਦੇ ਪਈਆਂ ਖਰੋਚਾਂ ਨੂੰ ਜਦ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਉੱਡ ਗਏ ਖੰਭ ਲਗਾ ਕੇ ਸੋਚਾਂ ਨੂੰ

ਤੂਫਾਨ ਕਦੇ ਵੀ ਸਲਾਹਾਂ ਕਰਕੇ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ ਉਜਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਪਰਵਾਹਾਂ ਕਰਕੇ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ ਦੱਸ ਕੇ ਕਦੇ ਵੀ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਧਾਵਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਤਾਂ ਹੀ ਸਿਆਣੇ ਛੱਲਾਂ ਦਾ ਕਦੇ ਦਾਅਵਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਬੱਦਲ ਰਹੇ ਨੇ ਫਸਲਾਂ, ਨਸਲਾਂ ਅਤੇ ਗਿਰਾਂ ਤੇ ਝੁੱਲ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਬਜ਼ਾਰਾਂ ਅੰਦਰ ਪੈ ਰਹੇ ਸਿਰਾਂ ਦੇ ਮੁੱਲ ਜਦ ਜਦ ਚਹੁੰ ਪਾਸਿਓਂ ਪੈਣੇ ਘੇਰੇ ਨੇ ਕਿਸਦੇ ਕਿੰਨੇ ਪੱਕੇ, ਪਰਖੇ ਜਾਣੇ ਜੇਰੇ ਨੇ ਆਣ ਆਣ ਕੇ ਸਾਡੇ ਸਿਦਕਾਂ ਨੂੰ ਅਜ਼ਮਾਉਂਦੇ ਨੇ ਤੂਫਾਨ ਤਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਲਾਹਾਂ ਕਰਕੇ ਆਉਂਦੇ ਨੇ

ਕਿਸ ਨੂੰ commend ਕਰੀਏ ਤੇ ਕਿਸ ਨੂੰ condemn ਕਰੀਏ ਇਸ ਦੁਚਿੱਤੀ ਵਿਚ ਅਸੀਂ ਰਾਤ ਗੁਜ਼ਾਰ ਦਿੱਤੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ doubt ਕਰੀਏ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ shoutout ਕਰੀਏ ਇਹ ਸੋਚਦਿਆਂ ਸੋਚਦਿਆਂ ਮੁਲਾਕਾਤ ਗੁਜ਼ਾਰ ਦਿੱਤੀ ਮੀਂਹ ਨੂੰ ਅਸੀਂ blessing ਮੰਨੀਏ ਜਾਂ ਫਿਰ ਬੜਾ depressing ਮੰਨੀਏ ਇਹੀ ਵਿਚਾਰ ਕਰਦਿਆਂ ਬਰਸਾਤ ਗੁਜ਼ਾਰ ਦਿੱਤੀ ਦੱਸੋ ਅਸੀਂ believe ਕਰੀਏ ਜਾਂ ਛੱਡੋ ਪਰਾਂ leave ਕਰੀਏ ਸਮਝ ਨਾ ਸਕੇ ਸਮੇਂ ਸਿਰ ਕਰਾਮਾਤ ਗੁਜ਼ਾਰ ਦਿੱਤੀ