ਪਿਰੋਏ

ਬਿਆਸਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਉਛਾਲੇ ਜਿਹੇ ਮਾਰਣ ਦੂਰੋਂ ਦੀ ਸਤਲੁੱਜ ਨੂੰ ਲੱਗੇ ਪੁਕਾਰਣ ਵੇਖੇ ਪੰਜਾਬਾਂ ਦੀ ਧਰਤੀ ਖਲੋ ਕੇ ਕਰਦੇ ਕੀ ਗੱਲਾਂ, ਸੁਣੋ ਨੇੜੇ ਹੋ ਕੇ ਹੈ ਸ਼ੋਰ ਬੜਾ, ਬੜੀ ਉੱਚੀ ਹੈ ਲਹਿਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਡੁੱਬਦੇ ਜਿਹੇ ਘਰਾਂ ਚ ਮਚਿਆ ਏ ਕਹਿਰ ਹੜ੍ਹ ਆ ਗਏ, ਘਰੇ ਵੜ ਆ ਗਏ ਨੇ ਵਾਛੜ ਦੇ ਛਿੱਟੇ ਮੋਹਲੇਧਰ ਆ ਗਏ ਨੇ ਤਾਨਸੇਨ ਨੂੰ ਰੋਕੋ, ਜੀ ਬੱਸ ਕਰੇ ਗਾਉਣਾ ਮਿੱਠੇ ਮੀਹਾਂ ਲੈ ਲਿਆ ਭੇਸ ਡਰਾਉਣਾ ਬਿਆਸਾਂ ਦੇ ਪਾਈ ਕਿਸੇ ਕੰਨੀ ਆਵਾਜ ਹੁਣ ਬੱਸ ਕਰ, ਬਾਬਾ, ਹੈ ਰੁੜ੍ਹਿਆ ਪੰਜਾਬ ਬਿਆਸ ਦੇ ਪਰ ਕੌਣ ਸੁਣਦਾ ਏ ਦੁੱਖੜੇ? ਲੁਕਾਈ ਕੀ ਬੈਠੇ ਇਹ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਮੁੱਖੜੇ? ਇਨ੍ਹਾਂ ਰੋਂਦੇ ਦਰਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਔਖਾ ਮਨਾਉਣਾ ਚੁੱਪ ਸਤਲੁੱਜ ਤੋਂ ਕੱਲਿਆਂ ਕਰਾਇਆ ਨੀ ਜਾਣਾ ~ ਜਿਉ ਵਾੜੀ ਓਜਾੜਿ ਉਜਾੜੀ

ਲੁਕਾਈਏ ਕਿਵੇਂ ਖੁਮਾਰਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਲਾਰਾਂ ਨੂੰ ਲੁਕਣਾ ਵੀ ਹੈ ਬੱਦਲਾਂ ਉਹਲੇ ਦਿਖਾਉਣਾ ਵੀ ਹੈ ਪਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਬਰਸਣਾ ਵੀ ਹੈ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਭਰਨਾ ਜਲ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਨੂੰ ਆਤਸ਼ਬਾਜੀ ਤੋਂ ਵੀ ਬਚਣਾ ਮਨਾਉਣਾ ਵੀ ਹੈ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਨੂੰ ਕਿੰਝ ਵਰਤਾਉਣੇ ਠੰਢ ਦੇ ਛਿੱਟੇ ਕਿੰਝ ਰੁਸ਼ਨਾਉਣਾ ਬਹਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸਾਵਣ ਦੀ ਇਸ ਰੁੱਤੇ ਪੁੱਛੀਏ ਚਾਅਵਾਂ ਅਤੇ ਮਲਾਰਾਂ ਨੂੰ

ਅੱਜ ਤਾਂ ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਛ ਹੀ ਲਿਆ ਮੈਨੂੰ ਕੋਲੋਂ ਚੁਪਚਾਪ ਲੰਘਦਿਆਂ ਤੋਂ, ਕਿ ਕਿਉਂ ਨੇ ਵੱਟੀਆਂ ਚੁੱਪਾਂ ਪਿਆਰੇ? ਸਾਡੇ ਸੰਗਦਿਆਂ ਤੋਂ - ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਛ ਹੀ ਲਿਆ। ਅੱਜ ਤਾਂ ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਛ ਹੀ ਲਿਆ ਕਿਉਂ ਲਿਖਦੇ ਹੋ ਬੰਦ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਿਚ ਕਿਉਂ ਨਾ ਮਾਣਦੇ ਧੁੱਪਾਂ ਪਿਆਰੇ? ਕਿਉਂ ਚਨਾਬਾਂ ਵਿਚ - ਡੁੱਬੇ; ਪੁੱਛ ਹੀ ਲਿਆ। ਅੱਜ ਤਾਂ ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਛ ਹੀ ਲਿਆ ਕਿਉਂ ਆਉਂਦੇ ਨਹੀਂ ਹੁਣ ਬਾਗ ਦੇ ਵਿਚ ਗੁਣਗੁਣਾ ਰਹੇ ਹੋ ਜੋ ਤੁਕਾਂ ਪਿਆਰੇ, ਕਿਸ ਰਾਗ ਦੇ ਵਿਚ? - ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਛ ਹੀ ਲਿਆ ਅੱਜ ਤਾਂ ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਛ ਹੀ ਲਿਆ ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਛ ਹੀ ਲਿਆ ਤਾਂ ਹੀ ਇਸ ਪਲ ਮੈਂ ਵੀ ਸੁਣਨ ਲਈ ਰੁਕਾਂ ਪਿਆਰੇ ਜੋ ਦਿਲ ਦੀ ਗੱਲ - ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਛ ਹੀ ਲਿਆ

ਕਲਾ ਨੂੰ ਛੂਹੋ ਨਾ ਵੇਖ ਲਵੋ ਦੂਰ ਤੋਂ ਅੱਗ ਵਿਚ ਜਲ ਜਾਓਗੇ ਸੇਕ ਲਵੋ ਦੂਰ ਤੋਂ ਦੂਰੋਂ ਹੀ ਤਾਰੀਫ ਕਰੋ ਨਿੱਘ ਹੈ ਜੇ ਮਾਨਣਾ ਕੋਲੋਂ ਸਾੜ ਦੇਵੇਗਾ ਦੂਰ ਦਾ ਇਹ ਚਾਨਣਾ ਰੰਗਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹੋਗੇ ਤਸਵੀਰ ਹੋ ਜਾਓਗੇ ਕਲਾ ਨੂੰ ਛੂਹੋਗੇ ਦਿਲਗੀਰ ਹੋ ਜਾਓਗੇ ਰਬਾਬ ਨੂੰ ਸੁਣੋ ਪਰ ਰਬਾਬ ਤੱਕ ਅੱਪੜੋ ਨਾ ਫੁੱਲ ਛੂਹ ਕੇ ਮੁੜ ਆਉ ਤੋੜ ਕੇ ਪਕੜੋ ਨਾ ਫੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਸੁੰਘਣ ਤੇ ਮਾਨਣ ਚ ਗਿੱਝੋ ਨਾ ਖਿੜਕੀ ਚੋਂ ਵੇਖ ਲਵੋ ਮੀਂਹ ਵਿਚ ਭਿੱਜੋ ਨਾ ਮੀਂਹ ਵਿਚ ਜਾਓਗੇ ਤਾਂ ਭਰ ਆਉਣਾ ਗਲਾ ਹੈ ਕਲਾ ਨੂੰ ਛੂਹ ਪਾਉਣਾ ਵੀ ਇਕ ਕਲਾ ਹੈ