ਪਿਰੋਏ

ਸੁਰਤ, ਤੂੰ ਘਰ ਨੂੰ ਮੁੜ ਕੇ ਆ ਜਾ ਸ਼ਾਮ ਹੋ ਗਈ, ਪਰਤ ਵੇ ਖੰਭ ਲਾ ਲੈ ਕੋਈ ਫੁਰਨਿਆਂ ਦੇ ਪੈਰ ਯਾਦਾਂ ਦੇ ਵਰਤ ਵੇ ਥੱਕੇ ਹਾਕਾਂ ਮਾਰ ਮਾਰ ਹਾਂ ਕਿਹੜੇ ਦੇਸ ਗੁਆਚੀ? ਖਿਆਲਾਂ ਤੋਂ ਹੁਣ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਤੂੰ ਕੁਝ ਕਰ ਕੁਦਰਤ ਵੇ ਸੁਰਤ, ਤੂੰ ਘਰ ਨੂੰ ਮੁੜ ਕੇ ਆ ਜਾ ਸ਼ਾਮ ਹੋ ਗਈ, ਪਰਤ ਵੇ ਪੰਛੀ ਨਹੀਂ ਹੁਣ ਅਸਮਾਨਾਂ ਵਿਚ ਫੁੱਲ ਛੱਡ ਗਏ ਹੁਣ ਧਰਤ ਵੇ ਮੀਂਹ ਬਗੈਰ ਨਾ ਗੀਤ ਨਾ ਮਹਿਕਾਂ ਰੁੱਤਾਂ ਹੀ ਗੁੰਮ ਗਈਆਂ ਅਸਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਬੱਦਲ, ਚੰਗਾ ਹਾਰ ਗਏ ਹੁਣ ਸ਼ਰਤ ਵੇ ਸੁਰਤ, ਤੂੰ ਘਰ ਨੂੰ ਮੁੜ ਕੇ ਆ ਜਾ ਸ਼ਾਮ ਹੋ ਗਈ, ਪਰਤ ਵੇ

ਉੱਠੇ ਹੋ ਕਿ ਨਹੀਂ ਅਜੇ ਤੱਕ ਵੇਖਣ ਮੁੜ ਮੁੜ ਪਰਤਾਂ ਦਿਦਾਰਾਂ ਦੇ ਲਈ ਕਿੰਨੀਆਂ ਔਖੀਆਂ ਰੱਖ ਬੈਠੇ ਹੋ ਸ਼ਰਤਾਂ ਫੁੱਲ ਤੇ ਚਿੜੀਆਂ ਸੌਂ ਗਏ ਥੱਕ ਕੇ ਥੱਕ ਚੁਕੀਆਂ ਕੁਦਰਤਾਂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਪੁੱਛ ਪੁਛਾ ਕੇ ਸਭ ਤਰੀਕੇ ਵਰਤਾਂ ਮਾਰ ਕੇ ਝਾਤੀ ਤਰਸ ਦੀ ਉੱਠ ਪਵੋ ਹੁਣ, ਪਿਆਰੇ ਨੀਝ ਲਗਾ ਕੇ ਪਿਆ ਉਡੀਕਾਂ ਮੁੜ ਆਵਣ ਹੁਣ ਸੁਰਤਾਂ

ਜੇਕਰ ਹਰ ਦਿਨ ਵਾਂਗਰ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬ ਜਾਵੇ ਡੁੱਬਿਆ ਸੂਰਜ ਕੱਲ ਭਲਕੇ ਫਿਰ ਉੱਗੇ ਨਾ ਸੌਂ ਜਾਵਣ ਉਹ ਪੰਛੀ ਜਾ ਕੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿਚ ਪੰਛੀ ਕੋਈ ਵੀ ਕੱਲ ਨੂੰ ਮੁੜ ਕੇ ਲੱਭੇ ਨਾ ਹਵਾਵਾਂ ਤੁਰਦੀਆਂ ਤੁਰ ਜਾਵਣ ਜੇ ਦੂਰ ਕਿਤੇ ਜਲ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਵੀ ਵਗਦੇ ਸੁੱਕ ਜਾਵਣ ਹਿਮਾਲੇ ਡਿੱਗ ਪੈਣ, ਜਮ ਜਾਵਣ ਜੇ ਮਾਰੂਥਲ ਆਮ ਦਿਨਾਂ ਵਾਂਗ ਦਿਨ ਚੜ੍ਹਨੇ ਜੇ ਰੁਕ ਜਾਵਣ ਸ਼ਾਇਦ ਕਿਤੇ ਫਿਰ ਜਾਗ ਖੁੱਲੇ ਸਾਡੀ ਸੁੱਤਿਆਂ ਦੀ ਸਾਨੂੰ ਚੇਤੇ ਆਉਣ ਨਿਆਮਤਾਂ ਕੁਦਰਤ ਦੀਆਂ ਤਦ ਤੱਕ ਦੇਰ ਹੋ ਚੁਕੀ ਬੜੀ ਹੋਣੀ ਹੈ ਜਦ ਤੱਕ ਛੱਲਾਂ ਬਦਲੂ ਸਾਡੀ ਫਿਤਰਤ ਦੀਆਂ

ਥੋੜੀ ਦਾੜ੍ਹੀ ਤੇ ਥੋੜੀ ਜ਼ਿੰਮੇਦਾਰੀ ਲੈ ਚੱਲੇ ਹਾਂ ਅਸੀਂ ਉਚੇਰੇ ਰਾਹਾਂ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਲੈ ਚੱਲੇ ਹਾਂ ਵੇਖ ਕੇ ਜਜ਼ਬਿਆਂ ਨੂੰ ਗੁਲਾਮੀ ਨੱਠ ਚੱਲੀ ਹੈ ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਹੀ ਸਿਰ ਦੇ ਕੇ ਸਰਦਾਰੀ ਲੈ ਚੱਲੇ ਹਾਂ ਇਸ ਰਾਹ ਤੇ ਤੁਰਦਿਆਂ ਕੌਣ ਹੈ ਮਾਸੂਮ ਰਿਹਾ ਅਸੀਂ ਵੀ ਤਾਂ ਤਾਂ ਹੀ ਹੁਸ਼ਿਆਰੀ ਲੈ ਚੱਲੇ ਹਾਂ ਖੁੱਲੇ ਰੁੱਖ ਵੀ ਤਾਂ ਕਿਤੇ ਜੜ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣਗੇ ਗਮਲਾ ਲੈਣ ਆਏ ਤਾਂ ਹੀ ਕਿਆਰੀ ਲੈ ਚੱਲੇ ਹਾਂ ਧਰਤੀਆਂ ਨਾਲ ਮੇਲ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਸਾਡੀ ਫਤਿਹ ਬੁਲਾਉਣਾ ਅਸੀਂ ਉੱਚੇ ਅੰਬਰਾਂ ਦੀ ਉਡਾਰੀ ਲੈ ਚੱਲੇ ਹਾਂ ਮਸ਼ਾਲ ਕਿਤੇ ਮਿਲੇਗੀ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਬਾਲ ਲਵਾਂਗੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿਚ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਚਿੰਗਿਆਰੀ ਲੈ ਚੱਲੇ ਹਾਂ

ਨਾ ਠਹਾਕਾ ਲਾ ਕੇ ਹੱਸਦਾ ਹਾਂ      ਨਾ ਭੁੱਬਾਂ ਮਾਰ ਕੇ ਰੋਂਦਾ ਹਾਂ ਮਹਿਸੂਸਣ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰੇ ਮੈਨੂੰ      ਬੰਦ ਹੋ ਗਏ ਲੱਗਦੇ ਨੇ ਜਾਂ ਤਾਂ ਸੰਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ      ਜਾਂ ਫਿਰ ਹੋ ਗਿਆ ਪਾਗਲ ਹਾਂ ਮਨ ਦੇ ਵਹਿਣ ਹੋਰ ਦੇਸ ਦੇ      ਫਰਜ਼ੰਦ ਹੋ ਗਏ ਲੱਗਦੇ ਨੇ ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਪਰ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ      ਜੋ ਛੱਲਾਂ ਵਾਂਗਰ ਵਹਿੰਦੇ ਸਨ ਉਹ ਸੁਰਤ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਦੂਰ ਅਕਾਸ਼ੇ      ਚੰਦ ਹੋ ਗਏ ਲੱਗਦੇ ਨੇ ਵੇਖਣ ਆਪਣੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਾਰੇ      ਮੈਲੇ ਕੱਪੜੇ ਫ਼ਕੀਰਾਂ ਦੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਆਵਣ ਮੁਸ਼ਕਾਂ ਕਿਸੇ      ਸੁਗੰਧ ਹੋ ਕੇ ਲੱਗਦੇ ਨੇ