ਬੱਦਲ ਚੰਨ ਦੇ ਮੂਹਰੇ

ਜੁਆਕੜਾ ਜਿਹਾ ਇੱਕ ਘੂਰੇ,
ਆ ਗਏ ਬੱਦਲ ਚੰਨ ਦੇ ਮੂਹਰੇ,
ਪਹਿਲੋਂ ਰਾਤ ਚੰਨ ਦੇ ਹੱਕ 'ਚ ਸੀ,
ਹੁਣ ਤਾਰਿਆਂ ਦਾ ਵੀ ਨੂਰ ਏ।

ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ ਰਾਤ, ਹਵਾ ਵੀ
ਹੋਈ ਅੱਜ ਚਕਨਾ-ਚੂਰ ਏ,
ਇੱਕ ਸੀ ਚੰਨ ਅਕਾਸ਼ 'ਚ ਜੜਿਆ,
ਹੁਣ ਉਹ ਵੀ ਲੱਗਦਾ ਦੂਰ ਏ।

ਕਦੇ ਸੂਰਜ, ਤਾਰੇ, ਚੰਦ ਨੇ,
ਕਦੇ ਦੀਵਾ ਵੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਏ,
ਅੱਜ ਕਿਸ ਦੀ ਲੈ ਲਏ ਰੌਸ਼ਨੀ,
ਹੋਈ ਧਰਤੀ ਵੀ ਮਜਬੂਰ ਏ।

ਇਕ ਕੋਲੋਂ ਲੰਘਦਾ ਜੁਗਨੂੰ,
ਉਹਦੀ ਚਾਲ ਦੇ ਵਿਚ ਫਤੂਰ ਏ,
ਨਾ ਚੰਨ, ਨਾ ਤਾਰੇ ਮਾਈਨੇ ਦੇ,
ਜਹਾਨ ਹੋਰੋਂ ਕੋਈ ਮਫਰੂਰ ਏ।

ਜੁਆਕੜਾ ਪਿਆ ਹੁਣ ਸੋਚਦਾ ਹੈ,
ਕੁਝ ਲੈ ਕੇ ਸਬਕ ਅਧੂਰੇ,
ਚੜ੍ਹਾਈ ਜੇ ਹੋਏ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ,
ਰੱਖਣਾ ਨਾ ਤਾਂ ਵੀ ਗਰੂਰ ਏ।

ਉਸ ਤਾਰਾ ਭਾਰਾ ਕਹਿ ਲਈਏ,
ਜੋ ਚੰਨ ਨੂੰ ਵੇਖ ਨਾ ਝੂਰੇ,
ਇੰਞ ਟਿਕੀ ਰਾਤ ਵਿਚ ਤੁਰੀ ਚੱਲੀਏ,
ਸਭ ਸੁਫਨੇ ਹੋ ਜਾਣ ਪੂਰੇ।