ਸਰੋਵਰਾਂ ਦੇ ਦੇਸ ਤੋਂ ਕਿਲਿਆਂ ਦੇ ਦੇਸ

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸਰ ਤੋਂ ਆਨੰਦ ਪੁਰ ਜਾਣਾ ਹੈ
ਸਰੋਵਰਾਂ ਦੇ ਦੇਸ ਤੋਂ ਕਿਲਿਆਂ ਦੇ ਦੇਸ
ਸ਼ਾਮ ਪੈਂਦਿਆਂ ਨੂੰ ਫਿਰ ਪਰਤ ਕੇ ਆਉਣਾ ਹੈ
ਕਿਲਿਆਂ ਦੇ ਦੇਸ ਤੋਂ ਸਰੋਵਰਾਂ ਦੇ ਦੇਸ।

ਸਰੋਵਰਾਂ ਦੇ ਦੇਸ ਵੀ ਤਖਤ ਹੈ ਇਕ
ਉਸ ਤਖਤ ਤੇ ਦੋ ਨਿਸ਼ਾਨ ਝੁਲਦੇ
ਮੀਰੀ ਤੇ ਪੀਰੀ, ਸੱਤਾ ਤੇ ਫਕੀਰੀ
ਖੱਬੇ ਤੇ ਸੱਜੇ ਜਾਵਣ ਜੋ ਖੁਲਦੇ

ਤੇ ਤਖਤਾਂ ਦੇ ਦੇਸ ਵੀ ਬਾਟਾ ਹੈ ਇਕ
ਬਾਟੇ ਚ ਘੁਲਦੇ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਪਤਾਸੇ
ਸੰਤਤਾ-ਸਿਪਾਹੀਅਤ, ਰਾਜ ਅਤੇ ਜੋਗ
ਰਬਾਬਾਂ ਤੇ ਤੀਰ, ਰੰਗ ਤੇ ਤਮਾਸੇ

ਸ਼ਾਂਤ ਰਸ ਬੀਰ ਰਸ, ਇਕ ਰਸ ਹੋ ਕੇ
ਦੋਹਾਂ ਪਰਦੇਸਾਂ ਚ ਘੁਲਦੇ, ਸਮਾਉਂਦੇ
ਖੰਡਿਆਂ ਦੇ ਜੋਧੇ ਹੀ ਜੰਗਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੋਂ
ਸੰਗਤ ਚ ਮਿਲਦੇ ਤੇ ਜੁਲਦੇ ਤੇ ਗਾਉਂਦੇ

ਮੈਂ ਮਾਲਾ ਨੂੰ ਫੜਕੇ ਵਿਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਾਂ
ਮੈਂ ਖੜਗ ਨੰ ਫੜਕੇ ਜ਼ਾਲਮਾਂ ਨਾ' ਖਹਿੰਦਾ
ਦੋ ਦੇਸਾਂ ਦਾ ਵਾਸੀ, ਮੁਸਾਫਰ ਤੇ ਗਾਹਕ
ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਵਾਂਗਰ ਮੈਂ ਦੋਹਾਂ ਤੋਂ ਵਹਿੰਦਾ

ਉੱਚੇ ਤੇ ਡੂੰਘੇ ਦੀਆਂ ਦੋ ਇਹ ਮਿਸਾਲਾਂ
ਕਰਤੇ ਨੇ ਕੁਝ ਕੁ ਹੀ ਵਿਥ ਤੇ ਖੜ੍ਹਾਈਆਂ
ਕਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸਰ ਦੀ ਪੌੜੀ ਉੱਤਰੀਏ
ਤੇ ਆਨੰਦ ਪੁਰ ਦੀਆਂ ਚੜ੍ਹੀਏ ਚੜ੍ਹਾਈਆਂ